قال سُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا عَلِيُّ إِنَّ أَهْلَ الْمَعْرُوفِ فِي الدُّنْيَا هُمْ أَهْلُ الْمَعْرُوفِ فِي الْآخِرَةِ. (ك)
رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) بيوردولر : أى على ، دنياده إيلك و إحسان أهلى اولانلر ، آخرتده ( الله تعالى طرافندان ) إيلك و إحسانه لايق اولاجق اولانلردر . "
Resûlullah Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem buyurdular: “Ey Ali, dünyada iyilik ve ihsân ehli olanlar, âhirette (Allâhü Teâlâ tarafından) iyilik ve ihsâna lâyık olacak olanlardır.”
(Hâkim, el-Müstedrek)
Hicrî: 05 Şaban 1447 Fazilet Takvim
HAYBER’DE BİR ASLAN -1
Peygamber Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem, Hudeybiye’den döndükten sonra Hicret’in yedinci senesinde Ashâbıyla beraber Hayber üzerine yürümüştü. Çünkü Hayber, Müslümanlar aleyhine faaliyet gösteren Yahûdîlerin merkezi hâline gelmişti.
Hayber günü (kuşatma uzayınca) Peygamberimiz sallallâhü aleyhi ve sellem: “Bu sancağı artık (yarın) öyle birine vereceğim ki o, Allâh’ı ve Resûlünü sever, Allah ve Resûlü de onu sever. Allâhü Teâlâ, fetih ve zaferi, onun elleriyle müyesser kılacaktır.” buyurdular.
Sahâbe-i Kirâm, geceyi, sancağın kime verileceğini konuşarak geçirmişler ve hemen hepsi de sancağın kendisine verilmesini ümit etmişlerdi. Hz. Ömer (r.a.), “Kumandanlığı, o zamanki kadar arzuladığım olmamıştır.” demiştir. Büreyde bin Husayb (r.a.) şöyle demişti:
“Yarın Hayber’in fethi nasip ve müyesser olacak diye gönül ferahlığı ve sevinç içinde geceyi geçirdik.”
Resûlullah Efendimiz (s.a.v.), sabah namazını kıldırdıktan sonra sancağın getirilmesini istediler. Sevgili Peygamberimiz, bir müddet bekledikten sonra “Ali nerede?” diye sual ettiler. “Onun gözleri ağrıyor.” denildi.
“Onu, bana çağırınız!” buyurdular.
Seleme bin Ekva’ (r.a.) kalkıp gitti ve Hazret-i Ali’yi elinden tutarak Peygamber Efendimizin huzuruna getirdi. Hayber’in tozundan Hazret-i Ali’nin gözleri ağrımakta idi.
Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) -ona işaret ederek-, “İşte Ali ile fetih gerçekleşecek.” buyurdular. Sonra Hazret-i Ali’ye, “Yanıma yaklaş.” diye emrettiler. Hazret-i Ali (k.v.):
“Yâ Resûlallah! Görüyorsunuz ki ayaklarımın bastığı yeri bile göremeyecek bir hâldeyim.” dedi.
Peygamberimiz (s.a.v.), Hz. Ali’nin gözlerine üfleyerek mübarek tükürüklerini sürdüler ve “Ey Allâh’ım, sıcağın ve soğuğun sıkıntısını ondan gideriver.” diyerek şifa vermesi için Allâhü Teâlâ’ya dua ettiler. O anda ağrı ve sızı geçti. Hazret-i Ali’nin gözleri, hiç ağrımamış gibi oldu.
(Devamı var)
Hicrî: 05 Şaban 1447 Fazilet Takvim
SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder