ARAZİ-TOPRAK MAHSULLERİNİN ZEKÂTI: ÖŞÜR

 

قَالَ اللّٰهُ تَعَالَى : كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ اِذَٓا اَثْمَرَ وَاٰتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصَادِهِ وَلَا تُسْرِفُوا اِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ. (سورة الانعام، ١٤١)

الله تعالى شويله بيوردى ( مئالا ) : ميوه ورديكى زمان هر برينين ميوسندن يينز . حصت زمانى ده حقنى ( عشرونى ) ورينز و إسرافده بولنماينز . شبهه يوق كى الله تعالى ، إسراف أدنلرى سومز . "

Allâhü Teâlâ şöyle buyurdu –meâlen  : Meyve verdiği zaman her birinin meyvesinden yiyiniz. Hasat zamanı da hakkını (öşrünü) veriniz ve israfta bulunmayınız. Şüphe yok ki Allâhü Teâlâ, israf edenleri sevmez.”

(En’âm Sûresi, âyet 141)

Hicrî:  16  Zilhicce   1447  Fazilet Takvim

 

ARAZİ-TOPRAK MAHSULLERİNİN ZEKÂTI: ÖŞÜR

 

Öşür arazisinden çıkan mahsûlün zekâtına, öşür denir. Öşür, onda bir (1/10) demektir. Öşür; âyet-i kerîme, hadîs-i şerîf ve icmâ ile sabit bir farzdır. Bakara Sûresi’nin 267. âyet-i kerîmesinde -meâlen-: “Ey iman edenler! Kazandıklarınızın ve sizin için yerden çıkarmış olduğumuz şeylerin temiz (ve helâl) olanlarından (Allah yolunda) infâk ediniz (harcayınız)! Ve kendinizin, ancak göz yumarak alabileceğiniz kötü olan şeyi vermeye yeltenmeyiniz. Ve biliniz ki muhakkak, Allah Ganî’dir (mutlak zengindir, herkes ona muhtaçtır, sadakalarınız sırf sizin menfaatiniz içindir) ve Hamîd’dir (herkes, Allâh’a hamd ve şükür borçludur).” buyurulmuştur.

Bir arazi, yağmur, çay veya ırmak sularıyla sulanırsa mahsûlâtın onda bir nispetinde; dalyanlar, dolaplar, hayvanlar veya satın alınacak sular ile bütün sene veya senenin yarısından fazla sulanırsa yirmide bir nispetinde öşür verilir. Tohumlar, işçi ücretleri vesair masraflar bundan düşülmez.

Öşürde, arazi sahibinin akıllı, bâliğ (ergin), zengin olması şart değildir. Öşürde itibar, arazi sahibine değil, araziyedir. Yani, mal sahibi; çocuk, deli veya fakir de olsa öşür ile mükelleftir.

Arazide, yılda kaç mahsul elde edilirse, hepsinden ayrı ayrı öşür vermek lâzımdır. Diğer malların zekâtında, malın-paranın üzerinden bir yıl geçmesi şart olduğu hâlde, mahsûllerde bir yıl geçmesi icap etmez. Bal, ceviz, susam, fındık, fıstık, çam fıstığı, payam (badem), zeytin, pamuk, palamut, pelit, keten tohumu, şeker kamışı, şeker pancarı, çay yaprağı, çayır otu, dut yaprağı, fesleğen yaprağı, buğday, mısır, pirinç, nohut, mercimek, bakla, fasulye, soğan, sarımsak, kavun, karpuz, salatalık, üzüm, incir, elma, armut, şeftali, erik gibi her türlü mahsulden ve yulaf, fiğ, burçak gibi her türlü hayvan gıdasından öşür verilir.

Öşrü verilen üzüm bağının içinde meyve ağaçları olsa veya bağ arasında soğan, sarımsak ekilse, o ağaçların meyvelerinden ve ekilenlerden de öşür vermek lâzımdır. Öşür arazisi içinde, ekilmediği hâlde kendiliğinden çıkan mahsulden de öşür verilir.

Hulasa, İmâm-ı Âzam Hazretleri, “Araziden elde edilen mahsulün azında da çoğunda da öşür farzdır.” buyurmuşlardır. (Öşür Rehberi, Fazilet Neşriyat)

Hicrî:  16 Zilhicce  1447  Fazilet Takvim

 

 

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"

KONU BAŞLIKLARI 2

KONU BAŞLIKLARI 3

SÂLİH KULLARIN GÜZÎDE SIFATLARI

 

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : اَلْمُؤْمِنُ يَسِيرُ الْمُؤْنَةِ. (ض)

رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) ،بيوردولر : مؤمن ، ( دين قردشلرينه قرشى ) كلفتى و زحمتى آز اولاندر . "

Resûlullah Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem, buyurdular:  Mümin, (din kardeşlerine karşı) külfeti ve zahmeti az olandır.”

(Kuzâî, Müsnedü’ş-Şihâb)

Hicrî:  15  Zilhicce   1447  Fazilet Takvim

 

SÂLİH KULLARIN GÜZÎDE SIFATLARI

 

Tefsirlerde beyan olunduğu üzere, Furkân Sûresi’nin 63 ilâ 74. âyet-i kerîmelerinde, mümin ve sâlih kulların dokuz güzîde sıfatı zikredilmiştir. Onlar da şunlardır:

1. Cenâb-ı Hakk’ın azametini (yüceliğini ve büyüklüğünü) düşünerek yeryüzünde kibir ve gururdan kaçınırlar, mütevâzı (alçak gönüllü) hareket ederler.
2. Câhillerin dedikodularına, kötülükle karşılık vermezler; “Haydi, selâmetle” deyip oradan ayrılırlar.
3. Cenâb-ı Hakk’a ibadet ederler; geceleri namazla geçirirler.
4. Hak Teâlâ’ya iltica ederek (sığınarak) Cehennem azâbından emîn olmayı niyâz ederler.
5. Harcama yaptıkları zaman israftan ve cimrilikten kaçınırlar. Uhdelerine düşen mâlî vecibeleri yerine getirir; zekâtlarını ve sadakalarını verirler. İhsanda bulunurlar, fakat lüzumsuz yere gösteriş için israfta bulunmazlar.
6. Allâhü Teâlâ’dan başkasına ibadet etmezler. Haksız yere bir kimseyi öldürmezler ve zina rezilliğinden sakınırlar.
7. Yalan yere şahitlikte bulunmazlar ve faydasız, terk edilmesi lâzım gelen şeyler ile meşgul olmazlar. Fena şeylerle karşılaştıkları vakit, kendi şereflerini koruyarak kötülüklerden yüz çevirirler.
8. Kendilerine Allâhü Teâlâ’nın âyetleri ile vaaz ve nasihat edilince onları tam bir şuur ile dinleyip pek hürmetli bir vaziyet alırlar. O verilen nasihate karşı sağır ve kör kalmazlar, dinleyip kulak verirler.
9. Zevceleri, aile fertleri ve gelecek nesilleri hakkında hayırlı dualarda ve temennilerde bulunarak kendilerinin de müttakîler için birer hidayet rehberi olmalarını niyaz eylerler.

İşte bu güzîde vasıfların böyle beyan buyurulmasının hikmeti, bütün Müslümanları ikaz ve tenvîr etmektir. Artık her Müslüman, bu gibi yüksek vasıflar ile vasıflanmaya çalışmalıdır ki, Allâhü Teâlâ’nın ihsanlarına lâyık olabilsin.

Hicrî:  15 Zilhicce  1447  Fazilet Takvim

 

 

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"

KONU BAŞLIKLARI 2

KONU BAŞLIKLARI 3

ASHÂB-I BEDİR: ZEYD BİN HÂRİSE (R.A.)

 

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ شَابَ شَيْبَةً فِي الْإِسْلَامِ فِي سَبِيلِ اللهِ كَانَتْ لَهُ نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (ت)

رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) ،بيوردولر : كميك إسلام ، ده الله يولنده ( قضى حج ويا علم طلبى اوغرنده ) بر تك صجى بله آغاررسه ، بو صج ، قيامت كوننده ، اونون إيجن نور اولور . "

Resûlullah Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem, buyurdular:  Kimin İslâm’da Allah yolunda (gazâ, hac veya ilim talebi uğrunda) bir tek saçı bile ağarırsa, bu saç, kıyamet gününde, onun için nur olur.”

(Sünen-i Tirmizî)

Hicrî:  14  Zilhicce   1447  Fazilet Takvim

 

ASHÂB-I BEDİR: ZEYD BİN HÂRİSE (R.A.)

 

Zeyd bin Hârise (r.a.), Muhâcirlerden ve Hâşimoğullarının âzâtlılarındandır. Hz. Hadîce Vâlidemizin kölesi iken, onu Peygamberimize bağışlamış, Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) de, âzât edip evlatlık edinmiştir. Ahzâb Sûresi’nin 5. âyet-i celîlesiyle evlatlık hükmü kaldırılıncaya kadar “Zeyd bin Muhammed” diye yâd olunmuştur.

İlk Müslümanlardan olan Zeyd bin Hârise (r.a.), Bedir ve Uhud başta olmak üzere bütün gazalarda bulunmuştur. Peygamberimiz (s.a.v.), İslâm’a davet için Tâif’e gittiğinde yanında Zeyd bin Hârise Hazretleri vardı. Atılan taşlara karşı, vücudunu, Resûl-i Ekrem’e siper etmişti. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), onu gönderdiği seriyyelerin tamamında kumandan tayin buyururdu. Hz. Âişe (r. anhâ) Vâlidemiz demiştir ki: “Resûlullah Efendimiz (s.a.v.), Zeyd bin Hârise’yi kumandan tayin etmediği hiçbir orduda (savaşa) göndermemiştir. Şâyet geride kalırsa o zaman da onu, Medîne-i Münevvere’de yerine idareci olarak bırakmıştır.”

Resûl-i Ekrem Efendimiz (s.a.v.), onun hakkında: “O, hakikaten emîrliğe lâyıktır. Ve hakikaten o en ziyâde sevdiklerimdendir.” buyurmuştur.

Zeyd bin Hârise Hazretlerine, Peygamberimiz, kendisini çok sevdiğinden dolayı “Hıbb-i Resûlillâh (Resûlullâh’ın sevdiği)” denilirdi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), “Bana insanların en sevgilisi, Allâhü Teâlâ’nın kendine ihsanda bulunduğu ve benim dahi ihsanda bulunduğum zât; Zeyd bin Hârise’dir” buyurmuştur. Allâhü Teâlâ’nın Zeyd bin Hârise Hazretlerine ihsanı, onu dîn-i mübîn-i İslâm’a hidâyet buyurmasıdır. Fahr-i Âlem (s.a.v.) Efendimizin ihsanı da onu kölelikten âzât buyurmalarıdır. Nitekim Ahzâb Sûresi’nin 37. âyet-i celîlesinde buna işaret vardır.

Kur’ân-ı Kerîm’de ismi açıkça geçen yegâne sahâbîdir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.), onu, Hazret-i Hamza ile kardeş kılmıştır. Peygamberimizin gözde okçularından idi.

Zeyd radıyallâhü anh, Hicret’in 8. senesinde Şam diyarında meydana gelen Mûte Gazâsı’nda 55 yaşında şehit olmuştur ki bu gazâda da ordunun kumandanı idi.

Hicrî:  14 Zilhicce  1447  Fazilet Takvim

 

 

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"

KONU BAŞLIKLARI 2

KONU BAŞLIKLARI 3