قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : (اَلْإِيمَانُ) أَنْ تُؤْمِنَ بِاللهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ. (م)
رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) ،بيوردولر : ( إيمان ) سنين ، الله تعالى ، يه او ، نون ملكلرينه ، كتابلرينه ، بيغمبرلرينه ة آخرت كونونه، بر ده قدره ، خيرن و شرين الله ، دان ( يعنى الله تعالى ، نيك ديلمسيله و تقديريله ) اولديغونه إنانماندر . "
Resûlullah Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem, buyurdular: “(İman) senin, Allâhü Teâlâ’ya, O’nun meleklerine, kitaplarına, peygamberlerine ve âhiret gününe inanman, bir de kadere; hayrın ve şerrin Allah’tan (yani Allâhü Teâlâ’nın dilemesiyle ve takdîriyle) olduğuna inanmandır.”
(Sahîh-i Müslim)
Hicrî: 02 Zilkâde 1447 Fazilet Takvim
İKRİME RADIYALLÂHÜ ANH -2
İkrime (r.a.) Müslüman olduğunda, “Yâ Resûlallah! Benim için Cenâb-ı Hakk’a mağfiret talebinde bulunmanızı isterim.” dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de onun için istiğfârda bulundular. Bunun üzerine, “Yâ Resûlallah! Vallâhi bu güne kadar insanları, Allah yolundan alıkoymak için ne kadar mal sarf ettiysem bundan sonra daha fazlasını Allah yolunda sarf edeceğim. İslâm aleyhinde ne kadar savaşlarda bulunduysam, daha fazlasını İslâm için yapacağım.” dedi.
İkrime (r.a.), Müslüman olduktan sonra birçok harbe iştirâk etmiş, en son Hâlid bin Velîd (r.a.) idaresinde Yermük Harbi’ne katılmıştı. Düşmanın geri çekilmediğini ve Müslümanların dağılmaya başladığını görünce atından inip kılıcını çekerek tek başına ileri yürüdü. Onu gören Hâlid (r.a.), “Ey İkrime, dur, yapma! Zira senin şehit olman, Müslümanlara ağır gelir.” diyerek onu durdurmak istedi. Fakat İkrime (r.a.), “Bırak beni ey Hâlid! Zira sen, Resûlullâh’a iman etmekte önce davrandın (onunla birçok savaşta bulundun). Ben, senin gibi olamadım.” dedi.
Sonra orduya dönerek, “Kim benimle şehit oluncaya kadar savaşmaya söz verir?” diye seslendi. Amcası Hâris bin Hişam ve Dırar bin Ezver (r. anhümâ) başta olmak üzere dört yüz kadar süvari ve piyade Müslüman etrafına toplandı. Hep beraber düşmana hücum ettiler ve savaşarak şehit oldular.
Bu esnada İkrime, Hâris bin Hişâm ve Süheyl bin Amr (r. anhüm), ağır yaralandılar. İkrime (r.a.) bu sırada su istedi. Suyu getirdiklerinde o, Hâris’in (r.a.) kendisine baktığını görünce, “Suyu, Hâris’e götürün, o içsin.” dedi ve ona getirdiler. O da “Süheyl’in (r.a.) kendisine baktığını görünce suyu ona gönderdi. Fakat suyu, üçü de içemeden şehit oldular.”
Şehit olduğunda üzerinde yetmişten fazla kılıç, ok ve mızrak yarası vardı. (radıyallâhü anhüm)
Hicrî: 02 Zilkâde 1447 Fazilet Takvim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder