قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : كُلُّ كَلَامِ ابْنِ آدَمَ عَلَيْهِ لَا لَهُ إِلَّا أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ ذِكْرُ اللهِ. (ت)
رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) ،بيوردولر : آدم اوغلى نون هر قونوشماسى لهنه دكل ، عليهنه در . آنجق إيلكى أمرأتمسى ، كوتولكدن نهيتمسى و اللهى ذكر أتمسى ، لهنه در . "
Resûlullah Efendimiz sallallâhü aleyhi ve sellem, buyurdular: “Âdemoğlunun her konuşması lehine değil, aleyhinedir. Ancak iyiliği emretmesi, kötülükten nehyetmesi ve Allâh’ı zikretmesi, lehinedir.”
(Sünen-i Tirmizî)
Hicrî: 23 Şevval 1447 Fazilet Takvim
SÂHİB-İ YÂSÎN: HABÎB-İ NECCÂR HAZRETLERİ -3
Habîb-i Neccâr Hazretleri, Allâh’ın birliğini tasdik edip kavminin şirk ve küfür içinde kalmış olduklarına işaret edince o kâfir kavim, hücum ederek o muhterem zâtı şehit ettiler. Bunun üzerine o zâta, Allah tarafından, “Cennet’e gir” denildi. Allah yolunda şehit olanlar hep böyle Cennetliktir. O, böyle bir nimete nâil olunca dedi ki:
“Bu, ne güzelmiş, keşke kavmim bilselerdi. Rabb’imin beni mağfirete nâil buyurduğunu bir görüp anlasalardı ve beni, ikram edilmişlerden kıldığını bilip düşünselerdi de öyle küfür içinde yaşamasalardı. Hak dine mensup olanların ne kadar İlâhî nimetlere mazhar olduklarından keşke haberdar bulunsalardı!”
Bu muhterem zât, hayatta iken de şehit edildikten sonra da kavmi hakkında hayır tavsiyesinde bulunmuş, kin ve intikam beslememiş, düşmanlarına bile merhamet etmiş. Onların da bu hakikati, kendinin erdiği saâdeti bilmelerini, cinayetlerine, küfürlerine tevbe edip iman ve itaat yolunu tutmalarını, Allah yolunda olmalarını istemiş... “Ey insanlar, haberiniz olsun, ben, bizi yaradan Rabb’imize şüphesiz iman ettim, gelin, siz de iman edin. Bundan böyle benim sözlerimi ve menkıbemi dinleyin!” demiştir.
İşte hakîkî müminler, böyle herkes hakkında hayır temennisinde bulunurlar. Ne yazık ki bunu birçok kimse takdir edemez.
Rivâyete nazaran Habîb-i Neccâr Hazretleri, marangozluk yapan Müslüman bir zât idi. Semavî kitapları okumuş, Allâh’ın birliğini tasdik etmiş, hattâ Hâtemü’l-Enbiyâ Efendimizin vasıflarını o kitaplarda görmüş olduğu için onun risâletine de altı yüz sene evvel iman etmişti.
Habîb-i Neccâr Hazretlerini şehit ederek hak olan bir daveti kabul etmeyen o isyankâr kavim ise Cebrâîl aleyhisselâm’ın bir sayhası (bir haykırma sesi) ile helâk edilmiştir.
Allâhü Teâlâ, bu âyet-i kerîmeleri, daha sonra gelen kavimlere ibret ve ikaz olması için göndermiştir.
Hicrî: 23 Şevval 1447 Fazilet Takvim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder