قَالَ اللّٰهُ تَعَالَى : اَلشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَٓاءِ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَفَضْلًا وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ. (سورة البقرة، ۲٦۸)
الله تعالى شويله بيوردى ( مئالا ) : شيطان سزى ، فقيرلكله قورقوطور و سزه ، جركين شيلر إله أمأدر . الله إيسه كندى لطفندان بر مغفرت و فظل ( بول رزق و ثواب ) وعد بيورور . الله تعالى ، واصى ، ( لطف و إحسانى بول ) و عليم ( هر شئ حقيله بلن ) ، در . "
Allâhü Teâlâ şöyle buyurdu –meâlen :Şeytan, sizi, fakirlikle korkutur ve size, çirkin şeyler ile emreder. Allah ise kendi lütfundan bir mağfiret ve fazl (bol rızık ve sevap) vaad buyurur. Allâhü Teâlâ, Vâsi’ (lütuf ve ihsânı bol) ve Alîm (herşeyi hakkıyla bilen)’dir.”
(Bakara Sûresi, âyet 268)
Hicrî: 20 Şaban 1447 Fazilet Takvim
İBLİS’İN, ÂDEM ALEYHİSSELÂM’A VESVESESİ
Allâhü Teâlâ, Hazret-i Âdem’in sol kaburga kemiğinden, Hazret-i Havvâ’yı yarattı. Sonra onları Cennet’e yerleştirdi ve Cennet nimetlerini onlara mübah kıldı. “Ancak şu ağaca yaklaşmayın!” buyurarak sadece bir nimeti yasakladı.
İblis, Âdem aleyhisselâm ve Hz. Havvâ’ya haset etti. Âlemde ilk haset, İblis’ten sâdır olmuştur. Haset edenlerin reisi, lanete müstehak olan İblis’tir. Daha sonra İblis, ağlayıp feryat ederek Hazret-i Âdem ve Havvâ’nın yanına geldi. İlk feryat edip ağlamak İblis’ten kalmıştır. Âdem aleyhisselâm ve Havvâ Vâlidemiz, İblis’in ağlamasından mahzûn olup, “Niçin ağlıyorsun?” diye sordular.
İblis dedi ki: “Sizler için ağlıyorum. Size ölüm yetişip vefat edeceksiniz ve Cennet nimetlerinden ayrılacaksınız. Sizlere, burada ebedî olarak kalmanızı sağlayacak bir ağacı göstereyim mi? Onun meyvesinden yerseniz, Cennet’te bâki kalırsınız.” Sonra Allah’ın ism-i şerîfi ile yemin edip, “Maksadım sadece size nasihat etmektir” dedi.
İlk olarak yalan yere yemin etmek de İblis’ten kalmıştır.
Böylece, Âdem aleyhisselâm ve Hazret-i Havvâ, İblis’in aldatıcı sözlerine kandılar. Önce Hazret-i Havvâ, o ağacın meyvesinden yedi. O, beğenip, “Ne hoş şeydir bu!” diyerek Âdem aleyhisselâm’a da yedirdi. Şuna inanıyorlardı ki; Allâhü Teâlâ’nın ismiyle aslâ yalan yere yemin edilemezdi. Onun için Allâhü Teâlâ, “Ey Âdem! Sana Cennet’in bütün nimetlerini mübah kıldım. Bunlar yetmez miydi ki sen gidip benim yasakladığım şeyden de yedin?” buyurdu. Âdem (as.), “Evet, ey Rabb’im! İzzetin hakkı için yeterdi. Ama ben, senin ism-i şerîfinle aslâ yalan yere yemin edilemez, zannediyordum. Ona aldandım.” dedi.
Bunun üzerine Allâhü Teâlâ, “O hâlde, seni yeryüzüne indireyim de sıkıntı ve zorluklarla geçimini sağlayasın!” buyurdu.
Hicrî: 20 Şaban 1447 Fazilet Takvim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder