SELÎMİYE CÂMİİ’NİN İNŞÂSI

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ أَتَى الْمَسْجِدَ لِشَيْءٍ فَهُوَ حَظُّهُ. (د)

رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) بيوردولر : كيم مسجده ( دنيوى و أخروى ) حنكى مقصد إيله كليرسه ، او كمسنيك نصيبى ( نيتنده كى ) او شيدر . ’’

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:  “Kim mescide (dünyevî veya uhrevî) hangi maksat ile gelirse, o kimsenin nasibi (niyetindeki) o şeydir.”

(Sünen-i Ebû Dâvud)

Hicrî:    25  Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

SELÎMİYE CÂMİİ’NİN İNŞÂSI

 

Mimar Sinan şöyle anlatıyor: Bir gün Sultan Selîm Han’ın meclisinde iken şöyle dedim: “Padişahım, bendeniz bu yaşa gelinceye kadar birçok nâdide ve sanatkârane bina yaptım. Lâkin şu gönlüme şöyle gelir ki şevketlü sultanımıza bir câmi-i şerîf bina edip kubbesini Ayasofya Câmii’nin kubbesinden büyük yapsam. Zira küffâr derler ki: “Devlet-i Osmâniyye her ne kadar kuvvetli olsa da Ayasofya Câmii kubbesi gibi bir büyük kubbeli câmi binasından âcizdir. Eğer olsa idi, geçmiş padişahların binalarında meydana çıkardı.’ Ben de onların bu bâtıl iddialarını reddetmek arzusundayım.”

Bu sözlerimden Sultan Selîm Han gayret-i dîniyyeye gelerek dedi ki: “..Buyurdum ki dilediğin mahalde benim için Ayasofya Câmii kubbesinden büyük kubbeli bir câmi-i şerîf binasına başlayasın. Masrafı benden, binası senden olsun.” Sonra o günlerde Kıbrıs Fethi’nden hayli ganimet gelmişti, bunların da câmi için kullanılmasını emretti.

Ben, câmiyi nereye bina edeyim diye düşünceler içerisinde iken meğer Sultân Selîm Han da bu husûs için istihâre etmiş. Rüyasında Resûl-i Ekrem sallallâhü aleyhi ve sellem Efendimizi görmüş. Edirne’de Eskisaray’ın olduğu mahalde bina olunmasını emir ve işaret buyurmuşlar. Padişah beni çağırıp gözyaşları içinde rüyasını bana nakledip işaret olunan mahalle bina olunmasını emretti.

Ben de Resûl-i Ekrem (s.a.v.) Efendimizin işareti ve onun halifesinin emri üzerine o mahalle câmi inşasına başladım ve altı senede tamamlanması müyesser oldu. Başlangıcına “Fazlullâh” (976) ve bitmesine de “Fazl-ı Yezdânî” (982) tarihini düşürdüm. Bu mübârek câminin kubbesini, Ayasofya Câmii kubbesinden 4 zirâ geniş ve 2 zirâ da yüksek eyledim. Allâh’a hamd olsun bu yaşa gelinceye kadar İstanbul’da Cihângîr, Şehzâde, Sultan Selîm, Edirnekapı, Mihrimâh, Topkapı Şehid Ahmed Paşa ve Süleymâniye câmilerinde icrâ ettiğim sanatların tamamını Selîmiye Câmii’nde bir araya topladım.”

Hicrî:      25 Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"

 

ASHÂB-I BEDİR: ÂMİR BİN FÜHEYRE (R. ANH)

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَا أَنَا فِي الدُّنْيَا إِلَّا كَرَاكِبٍ اِسْتَظَلَّ تَحْتَ شَجَرَةٍ ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا. (ت)

رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) بيوردولر : بن ، دنياده آنجق بر آغاجيك آلطنده كولكلنن ، سوكره ده اورادان آيريلب كيدن بر يولجى كبيم . ’’

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:  “Ben, dünyada ancak bir ağacın altında gölgelenen, sonra da oradan ayrılıp giden bir yolcu gibiyim.”

(Sünen-i Tirmizî)

Hicrî:    24  Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

ASHÂB-I BEDİR: ÂMİR BİN FÜHEYRE (R. ANH)

 

Muhâcirlerden olan Âmir bin Füheyre radıyallâhü anh Hazretleri, ilk Müslümanlardandır, Bedir ve Uhud gazâlarında bulunmuştur. Müslüman olduğu için Mekke’de şiddetli işkence gördüğü hâlde dininde sebât edenlerdendir. Hazret-i Ebûbekr-i Sıddîk (r.a.), onu satın alarak âzât etmiştir.

Medîne-i Münevvere’ye Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve Hazret-i Ebûbekir’le (r.a.) birlikte hicret etmiştir.

Resûlullah Efendimiz (s.a.v.), Hazret-i Ebûbekir (r.a.) ile hicret için çıktıklarında, Sevr Dağı’ndaki ıssız bir mağarada saklanmışlardı. Âmir bin Füheyre, Sevr Dağı’nda Hz. Ebûbekr’in koyunlarını güder, akşam olduğunda sağıp mağaraya bir miktar süt götürürdü. Hazret-i Ebûbekir’in oğlu Abdullah, müşriklerin hâl ve hareketlerine dair haber getirir, sonra Mekke’ye geri döner, Âmir de koyunları, onun geçtiği yerden sürerek izlerini kaybettirirdi. Üç gün sonra Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve Hz. Ebûbekir (r.a.), yanlarında rehberleri Abdullah bin Uraykıt ve Âmir bin Füheyre (r.a.) olduğu hâlde sâhil tarafından Medîne’ye doğru yola çıktılar. Böylece Âmir Hazretleri, Peygamber Efendimizle birlikte hicret etmiştir.

Hicret’in dördüncü senesinde, Resûlullah Efendimiz (s.a.v.) tarafından Necidlilere İslâm’ı öğretmek için gönderilen yetmiş hafız arasında idi. Bu Ashâb-ı Kirâm, Medîne-i Münevvere’ye dört konaklık mesafedeki Maûne ismindeki kuyu başına vardıklarında, kendilerini davet edenlerin ihanetine uğradılar, etrafları sarılarak şehit edildiler. Âmir Hazretleri de Bi’r-i Maûne Vakası’nda 40 yaşında olduğu hâlde şehit olmuştur.

Resûlullah (s.a.v.), hiçbir felâket üzerine bu kadar müteessir olmamışlardır. Zira bu sahâbîler, harp için değil, sırf risâletin teblîği, Kur’ân tâlimi (öğretilmesi) için gönderilmişlerdi.

Âmir Hazretlerini mızrakla yaralayan Cebbâr bin Sülmâ demiştir ki: Âmir şehit olmak üzereyken “Vallâhi kazandım!” dedi. Sonra onun, semâda yükseklere götürüldüğünü gördüm, nihâyet onu göremez olduk. Cebbâr, Âmir Hazretlerinin vefatında gördükleri üzerine kuvvetli bir Müslüman oldu. Bu husûs, Resûlullah (s.a.v.) Efendimize arz edildiğinde, “Onun cesedini melekler defnetti ve o, İlliyyûn’a (en yüksek makamlara) yükseltildi.” buyurdular.

Hicrî:      24 Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"

 

SULTAN KILIÇARSLAN’IN VASİYETİ

 

قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَيُّمَا رَاعٍ اسْتَرْعَى رَعِيَّةً فَلَمْ يَحُطْهَا بِالْأَمَانَةِ وَالنَّصِيحَةِ ضَاقَتْ عَلَيْهِ رَحْمَةُ اللهِ الَّتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَيْئٍ. (فيض)

رسول الله أفنديمز ( ﷺ ) بيوردولر : هر حنكى بر إداره جيه بر طوبلولوغون إداره سى تسلم أديلر ده او ده ، خيرلرينى و إيلكلرينى كوزه ترك اونلرى محافظه أتمزسه ، الله تعالى نيك هر شئ قوشاطان رحمتندن محروم قالير . ’’

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdular:  “Herhangi bir idareciye bir topluluğun idaresi teslim edilir de o da, hayırlarını ve iyiliklerini gözeterek onları muhafaza etmezse, Allâhü Tealâ’nın her şeyi kuşatan rahmetinden mahrum kalır.”

(Münâvî, Feyzu’l-Kadîr)

Hicrî:    23  Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

SULTAN KILIÇARSLAN’IN VASİYETİ

 

Anadolu Selçuklu Sultanı Kılıçarslan, vefatı yaklaştığında iyi bir terbiye ile yetiştirdiği oğlu Gıyâseddin Keyhüsrev’i huzuruna getirtti. Ona, şu nasihatlerde bulundu:

Ey benim ciğerpârem, sevgili oğlum! Senin, saltanata kardeşlerinden daha lâyık olduğunu görüyorum. Zira hayırlı işlere meyillisin ve sâlih zâtları seviyorsun. Bunun için memleketin bütün işlerini sana ısmarladım.

Sana nasihatim, Lokman aleyhisselâm’ın oğluna yaptığı şu nasihatlerdir: Ey oğlum, Allâh’a şirk koşma, çünkü şirk, çok büyük bir zulümdür. Yavrum, kendini kemâle erdirmek için namazı dosdoğru kıl. İnsanları kemâle erdirmek için de iyilikle emret, kötülükten nehyet. Başına gelen musibetlere sabret. Çünkü bunlar, azimle yapılacak büyük işlerdendir. İnsanlara karşı böbürlenip kibirlenme! Yeryüzünde kibirle ve çalımla yürüme! Çünkü Hazret-i Allah, böbürlenip övüneni sevmez!

İşte bunları kendine düstur edin. Cenâb-ı Hakk’ın -meâlen-: “Haberiniz olsun ki Allah, size adâleti, ihsânı (iyiliği) ve akrabaya (muhtaç oldukları şeyleri) vermeyi emrediyor ve çirkin işlerden, münkerden, azgınlıktan nehyediyor, dinleyip anlayıp tutasınız diye size vaaz ediyor (nasihat veriyor).” (Nahl Sûresi, âyet 90) emrinden aslâ gafil olma!

İyi bil ki bu gaddar dünyada hiç kimse karar kılmaz. Bunda gülmek, hakikatte ağlamak demektir. Bak, bundan önce geçen bunca kudretli hükümdarlar, hep ölüp gittiler. Eğer dünyada biraz rahatlığa kavuşsan, bu hâl uzun sürmeden yerini bîçâreliğe, ızdıraba bırakır. Sıhhat hastalığa, zenginlik fakirliğe döner durur, hiçbirinin sebâtı, devamı yoktur.

Basîret sahipleri indinde dünya, bir çöl içinde yıkılmış, harâbeye dönmüş, sadece dört duvarı kalmış bir kervansaraya benzer. Burası yurt tutulacak, rahat edilecek mekân değildir. Artık onun sana yönelmesine yahut senden yüz çevirmesine aldanma ve aldırma! Gönlünü Cenâb-ı Hakk’a bağla! Âkıbetini ve âhiretini hatırından çıkarma!

Hicrî:      23 Cemâziyelevvel  1446  Fazilet Takvim

 

SİTEDEKİ KONU BAŞLIKLARINI GÖRMEK İÇİN TIKLAYINIZ"